ايشان را دريافته باشد . و الله يعلم . ايضا در لؤلؤه مسطور است كه : « ولادت سيد محمد مذكور در سنهء نهصد و چهل و شش هجرى بود و به تاريخ سيزدهم ماه ربيع الاول سال هزار و نه هجرى وفات يافت . بر اين تقدير مدت عمرش شصت و دو سال بوده باشد . از مصنفات او كتاب مدارك الاحكام [ فى ] شرح شرايع الاسلام است كه از آن جمله آنچه متعلق به عبادات است به قالب تصنيف درآمده ، و حاشيهء تهذيب الاحكام ، و حاشيهء ارشاد ، و حاشيه بر الفيهء شيخ شهيد - عليه الرحمة - و شرح مختصر نافع كه آن را صاحب امل الآمل ذكر نموده است و من بر شرح مذكور ، سواى آنچه متعلق به كتاب النكاح تا كتاب النذور است واقف نشده‌ام ، و بعض علماى معاصرين هم ذكر كرده كه سواى از آن شرح ، باقى ابواب كتاب مذكور از تصانيف او به نظر نرسيده و از احدى از علما شنيده نشد . ديگر از تصانيفش كتاب شواهد ابن الناظم است كه آن را در خراسان ديده‌ام » . انتهى . 2 ) الشيخ جمال الدّين ابو منصور الحسن بن زين الدّين بن على بن احمد العاملى [ 959 - 1011 ] « 1 » : از اكابر علماى دين و فقهاى بارعين بود . فضل و كمالش از غايت اشتهار مستغنى از اظهار است . ولادت باسعادتش على ما نقل الشيخ على بخطه الشريف فى الدر المنثور در شب جمعه بيست و هفتم ماه رمضان سنهء نهصد و پنجاه و نه هجرى واقع شده . ايضا شيخ على مزبور بعد ذكر فضائل و محامد و بعض حالات شيخ حسن مذكور آورده كه او و خواهرزاده‌اش سيد محمد صاحب مدارك در تحصيل علم شريك يكديگر بودند مثل دو اسب گره‌بسته كه در يك ميدان مساوى هم باشند و دو بچهء شيرخوار كه از يك مادر ، شير نوشند ، و هر دو ايشان در عمر ، متقارب هم بودند . و او بعد از وفات سيد محمد مذكور به‌قدر مدتى كه تفاوت ميان سن ايشان بود زنده ماند و بر سر قبر سيد محمد اين آيهء كريمه را نوشت : مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا . « 2 » و ابياتى چند در مرثيه‌اش گفته بر قبرش نوشت و آن اين است : لهفى لرمس ضريح صار كالعلم * للجود و المجد و المعروف و الكرم قد كان للدين شمسا يستضاء بها * محمد ذو المرايا طاهر الشيم سقى ثراه و هناه الكرامة و الر * يحان و الروح طرا بارى النسم

--> ( 1 ) . طبقات اعلام الشيعة ص 146 ، رياض العلماء ، ج 1 ، ص 234 ، امل الآمل ، ج 1 ، ص 57 ، در المنثور . ( 2 ) . سورهء احزاب ، آيهء 23 .